ImGist - Men mohiyatman

Mayakovskiyning armanlar haqidagi she'rlari: tarix, madaniyat va inqilob

Inqilob shoiri Vladimir Mayakovskiy har doim ijtimoiy va siyosiy voqealarga keskin munosabat bildirgan. U bir necha bor xalqlar, jumladan, armanlar taqdiriga murojaat qilgan. Turli yillarda yozilgan bu she'rlar fojia azobini, kelajakka ishonchni va uning she'riyatiga xos bo'lgan isyonkor ruhni aks ettiradi. Mayakovskiy armanlarni nafaqat xalq, balki adolat va yangi hayot uchun kurash ramzi sifatida ko'rgan. Uning satrlari davrning aks-sadosi bo'lib, umidlarni ham, umidsizliklarni ham aks ettiradi.

Armaniston

Ajdodlar qoni muzlab qolgan azaliy changda, titanlarning orqasi kabi qoyalar ko'tariladi. Tosh va quyosh aralashgan Armaniston, ichingizda dunyo xotirasi, g'azab va umid yashiringan. Yillar ham, dushmanlarning g'azabi ham sizning sobit qalbingizni sindira olmaydi, Armaniston.
    

Erivan. Eslatmalar

Yerivan shahar emas, balki granata portlashi. Quyosh shrapnel ichida, odamlar terlayapti. Bozor ari uyasi kabi g'uvullayapti, orzular, non, azob va haqiqat almashinmoqda. Ko'zlarda tog'larning aksi, so'zlarda janglarning aks-sadosi. Yerivan, sen zarb bilan yozilgan hayotsan.
    

Armanistondan ovoz

Eshityapsizmi? Asrlar davomidagi vayronalar ostidan xirillagan, ammo qat'iy ovoz kelmoqda. Bu siz bilan og'riq, imon, yashash huquqi haqida gaplashayotgan Armaniston. Uni mashinalar shovqini bilan bo'g'ib qo'ymang, unutilish changiga ko'mib qo'ymang.
    

Arman yurishi

Oldinga, Armaniston o'g'illari! Ozodlik bayrog'i ostida, yangi cho'qqilarga! Mag'rurligingiz yurishi gumburlasin, dushmanlaringiz oyoqlari ostida yer titrasin. Sizlar qadimiy madaniyat merosxo'rlarisizlar, sizlar yangi dunyoning yaratuvchilarisizlar.
    

Tosh dantel

Armanistonda toshlar shunchaki jim emas; ular eslashadi, bilishadi, afsonalarni pichirlashadi. Shamol va vaqt tomonidan o'yilgan toshdan yasalgan dantel xalqning tarixini, orzulari va azoblarini saqlab qoladi. Ularga tegib ko'ring, shunda siz abadiyat ovozini eshitasiz.
    

Armanistondan kelgan xat (parcha)

...Mana quyosh yuzingizga qamchi kabi uradi. Bu yerda har bir tosh og'riq yodgorligidir. Lekin bu ko'zlarda, bu yuzlarda buzilmas iroda bor. Ular quradilar, ekadilar, kelajakka ishonadilar. Qo'llari qattiq, ammo kuchli. Yuraklari yaralangan, ammo sevgiga to'la.
    

Armaniston. Hisobot

Zavodlar, maktablar, bolalar bog'chalari – kuldan yangi Armaniston ko'tarilmoqda. Odamlar ishlayapti, o'qiyapti, orzu qilyapti. Ularning ko'zlarida umid uchquni porlayapti. Bu shunchaki mamlakat emas, bu qayta tug'ilish ramzi.
    

Ararat ustida

Ararat — osmonga cho‘zilgan ikki bosh. Tarix guvohi, xotira saqlovchisi. Uning ustida kafan kabi bulutlar. Uning ostida qonga botgan yer bor. Ammo Ararat mustahkam, imon va umid ramzi bo‘lib turibdi.
    

Armancha qo'shiq

Qo'shiq tog' soyi kabi oqadi, sof, jarangdor va qayg'uli. Unda yo'qotish og'rig'i, hayot quvonchi va kelajakka ishonch bor. Bu qo'shiq xalqning ruhi, uning tarixi, umididir.
    

Genotsid aks-sadosi

Genotsid aks-sadosi hech qachon o'chmaydi. Qalbimizdagi og'riq hech qachon bitmaydi. Esingizda bo'lsin! Ismlarni eslang! Ko'z yoshlarini eslang! Qonni eslang! Toki bu hech qachon takrorlanmasin.
    

Fikr qoldiring

Email manzilingiz chop etilmaydi. Majburiy bandlar * bilan belgilangan